Kapat

Tekerlekli Sandalye

Anasayfa Fadıl Abi Tekerlekli Sandalye

Yaşım herhalde 18 falan, yeni bir semte taşındık  hiç kimseyi de tanımıyorum…

Bir gün evimizin karşı sokağından geçerken girişin üstü bir dairenin açık  penceresinde dirseklerini pencereye dayamış çok güzel bir kız gördüm çok da beğendim. O da bana bakıyor  anlayacağınız birbirimizi beğendik, tabi artık bu sokak benim mecburi istikametim oldu. Her gün oradan geçiyorum, her an pencerede o bana bakıyor ben ona . Bakışlarımızla neredeyse konuşuyoruz, artık işi ilerlettik birbirimize gülerek selam veriyoruz, anlıyacanız aşk başladı başlıyacak. Bir kaç defa dışarı çıkmasını işaret ettim güldü ama dışarı çıkmıyor, günlerimiz uzaktan gülüşmeyle geçiyor. Zaten bizim dönemimizde ki aşklarda böyle, öyle gezelim yürüyelim  yok… Bir gün yine sokaktan geçiyorum geçmez olaydım. Bahçe kapısı açıldı bu tekerlekli sandalyade annesi dışarı çıkarıyor babası da arabada bekliyor. O an anlıyorum neden dışarıda hiç görmediğimi  tabii ben bitiyorum.  Göz göze geliyoruz hala bakışlarını unutmuyorum. Bana öyle bir bakıyor ki inanır mısınız ciğerimi delip geçiyor, suçluymuş gibi ……  Çok üzüldüm  ki tahmin edemezsiniz . Bir daha asla o sokaktan geçmedim, kendime çok kızıyorum kalbiyle oynadığım için. Aradan yıllar geçti, tabii olgunlaştıkça kendime daha çok kızdım  ve pişman oldum kendi kendime keşke geçmeye devam etseydim diye. Ne kaybederdim çünkü biliyorum  kendince benimle bir şeyleri paylaşıyordu yine o duyguları ona yaşatsaydım ne olurdu sanki? Sonraları  çok pişman oldum  ama tabii geriye dönmek mümkün değil , halada aklıma geldikçe içim acır. Yıllar sonra yolum memlekete düştü merak ettim yine pencerede mi acaba diye arabayla sokağa girdim, penceresi kapalıydı ….

 

logo-fadil

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir