Kapat

Aşık olunca

Anasayfa Fadıl Abi Aşık olunca

80 li yıllar 28 yaşlarındayım,  Ankara’da okuyan bir hanımla arkadaşlık yapıyoruz.

Bir gün sözleştik İstanbul’a gelecek Topkapı Otobüs Terminali’nden alacam . Tabi yakışıklı olmam lazım onun için alışveriş yaptım güzel bi kat elbise aldım, içine güzel bide gömlek aldım, bi çiftte papuç aldım. Paramda kısıtlı kalan parayı da hanım arkadaşla harcıyacaz. Geleceği akşam arkadaşın Bakırköyde’ki evinde kalacam çünkü Topkapı’ya yakın olduğu için . Neyse arkadaşa gittim baktım evde kalabalık  arkadaşlar masayı kurmuşlar bende dahil oldum. Gece yarısına doğru bu arkadaşları yolcu etti meğer arkadaşlardan biri  giderken  benim yeni aldığım ayakkabıları giymiş kendi eski ayakkabısını bırakmış. Giyilecek gibi de değil çok sinirlendim yani bu kadar hazırlık yap  gelsin planını bozsun. Şimdiki aklım olsa dert etmemde o an kafam gitti. Evinde kalacağım arkadaşın  ayak no suda bana uymuyor. Eee sabah saat 6 da gelecek ayakkabıcılar açık değil, tek bir şans kalıyor oda  bu arkadaşın Beşiktaşta’ki evine gidip papuçları geri almak. Gece 11,30 da yola çıktım  Beşiktaş’a gittim  arkadaşı yatağından kaldırdım. Ağızıma geleni söyledim ayakkabıları aldım saat galiba ikimiydi neydi  tekrar  Bakırköy’e döndüm. Boşuna harcanan  enerjiye bakar mısınız  ama işte buna aşk diyorlar. Şimdi düşünüyorum da ne olacak sanki  arkadaşın eski ayakkabısıyla gitsem   hatta hanım arkadaşıma durumu anlatsam tabi ki normal karşılıyacak ama işte o çağlarda öyle değil işte…….

 

logo-fadil

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir